HUNTER 

Op 4 augustus 2025 kwam Incredible Boy Les Trésors de Baku (Hunter) ter wereld. Een Leonberger-pup, zoon van onze eigen Koda — officieel El Gaucho Les Trésors de Baku, maar thuis gewoon de grote zachte baas van het huis.

We hadden het niet gepland. Of misschien toch wel, ergens in dat stille hoekje van je hart waar de verstandige stem het altijd aflegt tegen de mooie dingen. Koda's zoon. Hoe zeg je daar nee tegen?

Hunter is alles wat zijn vader is, maar dan in het kwadraat en zonder rem. Lief — de manier waarop hij zijn kop in je schoot legt en even later met grote ogen naar je kijkt alsof jij de mooiste persoon op aarde bent. Mooi — die typische Leonberger-manen beginnen al te vormen, en je ziet hoe hij langzaam het evenbeeld van zijn vader wordt. En baldadig — want wat op papier een sierlijk raszuivere pup is, blijkt in de praktijk een harige tornado.

Maar het mooiste is wat er gebeurt als vader en zoon samen zijn.

Koda, die normaal met de kalmte van een oud dorpshoofd door het leven gaat, wordt iets zachter als Hunter in de buurt is. Iets speelser. Alsof er een deur opengaat die hij allang dicht had gedacht. En Hunter kijkt naar zijn vader alsof hij alles al weet wat hij ooit hoeft te leren — en misschien klopt dat ook wel.

Ze rollen over het gras. Ze slapen naast elkaar, twee leeuwen in miniatuur en groot formaat. Ze eten met dezelfde overdreven ernst uit hun bakken.

Moeder is Doudou Les Trésors de Baku — een naam als een gedicht. Maar de opvoeding? Die doet Koda, gewoon thuis.

Hunter is nog klein. Nog baldadig. Nog alles tegelijk.

Maar hij is thuis. En dat weet hij zelf ook.